დამატებითი ინფორმაცია:
ნაშრომი მომზადა აკადემიური თავისუფლების, საუნივერსიტეტო ავტონომიისა და საერთაშორისო აკადემიური თანამშრომლობის სამომავლო ფორმების შესახებ მიმდინარე დისკუსიების საფუძველზე. მისი განვითარებისთვის განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი იყო 2026 წლის 7–8 ივლისს ესენში გამართული კონფერენცია “Sustaining Academic Freedom: Ilia State University and its Academic Partnerships with Germany”, რომელშიც თქვენც მონაწილეობდით.
Working Paper არ წარმოადგენს ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ოფიციალურ პოზიციას და არც დასრულებულ თეორიულ მოდელს. იგი წარმოადგენს ავტორის სამეცნიერო ნაშრომს და მოწვევას შემდგომი აკადემიური დისკუსიისთვის. მისი მიზანია, ხელი შეუწყოს მსჯელობას იმის შესახებ, თუ როგორ შეიძლება უნივერსიტეტებმა, კვლევითმა ინსტიტუტებმა, დამფინანსებელმა ორგანიზაციებმა და საერთაშორისო აკადემიურმა პარტნიორებმა ცვალებად პოლიტიკურ და ინსტიტუციურ გარემოში ერთობლივად გააძლიერონ აკადემიური თანამშრომლობა, ინსტიტუციური მდგრადობა და ეპისტემური ავტონომია.
International academic cooperation has traditionally been organised through mobility programmes, bilateral partnerships and time-limited research projects. Yet growing political pressures, institutional vulnerabilities and changing conditions of knowledge production raise questions about the capacity of these arrangements to sustain academic freedom and independent scholarship.
This Working Paper introduces the concept of Academic Resilience Architectures (ARA) as a framework for rethinking international academic cooperation around epistemic autonomy. Rather than understanding resilience primarily as the ability of individual scholars or institutions to withstand disruption, it focuses on the institutional environments, scholarly communities and shared research infrastructures that enable the continued production of reliable knowledge.
The paper explores the roles of institutional learning, reflective partnerships, funding organisations and transnational epistemic communities in developing more durable forms of academic cooperation. Drawing on experiences of German-Georgian academic collaboration, it proposes a shift from fragmented, project-based internationalisation towards collectively sustained institutional capacities. The Working Paper concludes with guiding principles for the co-design of resilient academic partnerships and an invitation to further critical discussion.
